| |
Een kritisch artikel over de keuzes die in het DSM-III
gemaakt waren m.b.t. autisme en de aan autisme verwante
stoornissen (geschreven door medewerkers van Yale Child
Study Center in 1986) en ondersteund door latere studies
(Siegel 1986, Dahl, Cohen en Provence 1986, Szatmari
1992), heeft er toe geleid dat in het DSM-IV (zie link
bovenaan) op grond van degelijk vooronderzoek (1994)
een aantal subcategorieën zijn opgenomen (syndroom van
Asperger, syndroom van Rett en de desintegratieve stoornissen).
Zij veronderstelden dat er binnen de restgroep PDD-NOS
subcategorieën te onderscheiden zouden zijn van personen
die kenmerken vertoonden, verwant aan autisme (stoornis
in de wederkerige sociale relaties) maar die op andere
punten verschilden van autistische personen.
Cohen en medewerkers (1986) vroegen aandacht voor een
voorstel dat geen weerklank vond.
Het betrof een groep kinderen die regelmatig gezien
werden in de klinische praktijk, maar die in de literatuur
tot dan toe onder zeer verschillende namen waren beschreven
namelijk:
- atypische ontwikkeling
- symbiotische psychose
- borderline stoornissen op kinderleeftijd
- schizoïde persoonlijkheidsstoornissen
op kinderleeftijd
- schizotypische stoornissen
Op grond van literatuuronderzoek meenden zij, dat al
deze kinderen voldeden aan criteria vervat onder drie
hoofdcategorieen:
| |
1. |
stoornissen in de gevoeligheid voor sociale
signalen en in de ontwikkeling van wederkerige
sociale relaties. |
| |
2. |
stoornissen in de regulatie van affecten. |
| |
3. |
stoornissen van het denken. |
Het syndroom manifesteert zich vanaf de peuter-/kleuterleeftijd
(rond het tweede/derde levensjaar).
Er zijn geen aanwijzingen voor een autistische of schizofrene
stoornis.
Eerst kreeg dit concept de naam Multiplex Developmental
Disorder waarna ze in 1993 veranderd werd in Multiple-complex
Developmental Disorder, omdat de aanvankelijke afkorting
MDD te veel verwarring opwekte met de meer ingeburgerde
afkorting 'major depressive disorder'. De nieuwe afkorting
kent geen voorganger.
De naam op zich zegt niet veel meer over deze groep
dan dat de ontwikkeling op meerdere fronten verstoord
verloopt.
McDD is een ontwikkelingsstoornis die wordt beschouwd
als een sub-type van PDD-NOS, de restgroep van pervasieve
ontwikkelingsstoornissen en is dus bijgevolg een aanverwante
stoornis van autisme.
(meer informatie over McDD is te vinden onder bovenstaande
link)
Het wordt dus meestal als zodanig gediagnosticeerd,
omdat het nog niet is opgenomen in het DSM-IV-TR.
Het zou echter beter zijn dat de aanverwante stoornissen
niet meer gezien worden als een mildere vorm van autisme.
Verschillende symptomatologische factor-analyses hebben
duidelijk gemaakt dat het autismespectrum in vier groepen
kan ingedeeld worden:
- de klassieke Kanner-type autisme
patiënten
- een groep van Kanner-type autisme
patiënten met mentale achterstand
- een groep van atypische patiënten
met meer organische storingen
- een groep van patiënten met meer
affectieve en schizoïde symptomen kan onderscheiden
worden (Dahl et al, 1986; Siegel et al, 1986; Szatmari
et al, 1989) en deze komen overeen met de groep
van meervoudige ontwikkelingsstoornissen (Cohen
et al, 1986).
Door het ontbreken van duidelijke diagnostische criteria,
wordt het onderzoek op deze laatste groep bemoeilijkt,
wat zeer spijtig is, vooral omdat aanverwante stoornissen
van autisme meer voorkomen dan autisme zelf.
|
| © 2006 #McDD - realisatie:
E. Appermont |
|
